عسل

 

                                      

                                                                       تشخيص عسل طبيعي

(عسل طبيعي ، عسل غير طبيعي ، عسل تقلبي )

در كشور ما به علت محدود بودن منابع شهد در بيشتر نقاط كشور و عدم امكان استفاده زنبورداران از بيشتر منابع شهد باغ ها و مزارع عسل خيز ، حتي در فصول بهار و تابستان مجبورند براي توليد عسل قابل فروش به دلايل اقتصادي ، از تغذيه مكمل شربت شكر استفاده كنند ؛ در غير اينصورت در بيشتر نقاط كشور ، ميانگين توليد عسل طبيعي هر كندو كمتر از 10 كيلو خواهد بود كه چنين توليدي با قيمتي كه مردم حاضرند براي عسل بپردازند ، براي زنبوردار اقتصادي و ممكن نخواهد بود .

در كل اگر اصول و مراحل رسيدن عسل در تهيه چنين عسل هايي مراعات شود نمي توان به آن عسل تقلبي گفت و فقط از جهت تعريف عسل استاندارد با آن مغايرت دارد و چنانچه ذكر شد اگر از شربت هاي غني شده استفاده شود از عسل هاي تهيه شده از شهد گل ، حتي به مراتب با ارزش تر خواهد بود كه در تعريف ، آنرا در رده عسل هاي غير طبيعي ( نه تقلبي ) طبقه بندي ميكنند .

تقلبي و تقلبات در عسل چيست :

در حالت كلي عسل تهيه شده از مواد قندي و قند هاي اينورت كه زنبور عسل هيچ گونه نقشي در جمع آوري آن نداشته باشد ، و افزودن هر ماده ديگر اعم از مواد قندي و انواع اسانسها ، رنگها و انواع نگه دارنده ها به عسل ، جزء تقلبات محسوب ميشود و ارزش آن در مقايسه با عسل صفر است .

يكي از راه هاي تشخيص عسل از عسل تقلبي شكرك زدن آن است ، اين تصور كه عسل تقلبي در شرايط سرما و در طول مدت نگه داري شكرك ميزند كاملا اشتباه بوده و اين شرايط براي عسل هاي طبيعي صادق است چرا كه در مدت نگه داري و در مجاورت سرما ، با كاهش رطوبت و ايجاد بلور هاي منظم قندي در نتيجه وجود آنزيمهاي افزوده توسط زنبور عسل ( دياستاز هاي عسل همانند آنزيم اينورتاز ) ، عسل شروع به شكرك زدن ميكند كه درجه سفتي و زمان شروع شكرك زدن به نوع گل و آب و هوايي منطقه دارد ؛ عسل طبيعي و غير طبيعي هر دو در شرايط سرما شكرك ميزنند ، بنابراين جهت تشخيص چنين عسل هايي دقيقترين روش ، آزمايشاتي است كه در آزمايشگاههاي مجهز مواد غذايي و شيميايي روي آن انجام ميگيرد ؛ ولي شناسايي چنين تقلبات براي عموم مردم كه دسترسي به اين آزمايشگاهها را ندارند از لحاظ كمي غير ممكن بوده در مواردي با استفاده از تجربيات و آگاهي داشتن از نوع عطر و طعم عسل از جهت كيفي ميتوان حدس هايي زد . چرا كه عسل داراي عطر و طعم مخصوص به خود است و در تعريف آن چنين بيان ميشود كه عسل داراي عطر و طعم عسل است .

شكرك زدن عسل نه تنها دليل بر تقلبي بودن نيست بلكه بر عكس معرف آن است كه عسل كاملاً سالم بوده ونمی تواند تقلبی باشد و اين بر خلاف تصور غلط در ايران است كه عسل شكرك زده را تقلبي ميدانند.

عسلي كه بوييدن آن باعث عطسه شود ، و نوشيدنش سكر و مستي آورد و چشيدنش گلو را بسوزاند ، براي تغذيه مناسب نمي باشد .

                   

در مقايسه مي توان چنين گفت:

در حالت كلي و با مراعات مراحل رسيدن عسل چندان تفاوتي با هم ندارند چرا كه زنبور بعد از برداشت شربت ، قند هاي آن را در دهان خود با افزودن آنزيمهاي اختصاصي تجزيه مي كند و آن را نيز همانند شهد گياهان به همان اندازه تغليظ مي كند ؛ تنها تفاوت آنها در ميزان املاح و ويتامينهاي است كه از گياهان به عسل افزوده ميشود كه در اين خصوص دو موضوع قابل توجه است :


1.مقدار ويتامين ها و مواد معدني و اسيد هاي امينه ( پروتئين ) و .. كه در عسل شهد بيشتر از عسل مخلوط شهد با شربت است نياز به توضيح دارد كه اولا ميزان آن بسيار ناچيز بوده و ثانيا ما هيچگاه عسل را به عنوان ماده غذايي تامين كننده اين مواد مصرف نمي كنيم چرا كه مقدار آن جواب گوي حتي درصد جزء آن را نمي دهد و اصولا چنين موادي از طريق مصرف غذاهاي روزانه تأمين ميشود .

2.در تهيه شربت مي توان انواع ويتامين ها ، مواد معدني و حتي اسيد هاي آمينه را به به شربت افزود كه با اين روش تمامي كمبود هاي غذايي شربت در مقايسه با شهد بر طرف شده در مواردي حتي ميتوان عسلي مغذي تر و با كيفيت تر و كاملا به دلخواه هم از لحاظ مواد غذايي ، دارويي ، رنگ ، طعم توليد نمود .

خلاصه مطلب را مي توان چنين گفت كه ارزش عسل بيشتر در موادي است كه توسط زنبور عسل به آن افزوده ميشود .