سخنی نو

 

هرچه بدنبال آمال وآرزوهابروید خود راازآن دورتر کرده اید .

همچنانکه تشنه هرچه به دنبال آب بشتابد عطش خود رافزونترساخته است

 اگرغرض ازارائه هرمطلب آن بوده باشد که موضوع سخن راروشن نماید بایدگفته شود

 بشرحیوانی است ناطق واجتماعی که حرف وسخن نشخوار اوبوده وبدون آن رندگی

برایش غیر قابل تحمل می گردد وازآنجا که سخن دردهان صاحب سخن اگر چه ترهان

ومتاع درهمیان صاحب متاع هرچند خرمهره بوده باشد وتا به شنونده وخریداری عرضه

 نشودصاحبش را آرام نمی گذاردولذاپس ازاین نیز دوباره پشت سیستم کامپیوتری

خود نشسته وانگشتان خود را جنبانیده ونهفته های سینه خود را به رشته تحریر در

خواهم آورد .الحق که سخن گفتن و غم دل با دگران در میان نهادن عقده های درون را

 گشوده سنگی سینه را سبک کرد روح را آرامش می دهد اگر چه همین عقده

گشاییها نه تنها حل مشکلی ننموده درمان دردی نمی کندبلکه سرباری اضافه

بربارمی گردد و… منتظر مطالبی همراه با تصاویری از شغل جدیدمان باشید!؟!