من يقين دارم كه برگ
كاين چنين خود را رها كرده ست در آغوش باد
فارغ است از ياد مرگ!
لا جرم چندان كه در تشويش ازين بيداد نيست:
پاي تا سر
زندگي است!
آدمي هم مثل برگ
مي تواند زيست بي تشويش مرگ
گرندارد همچو او آغوش مهر باد را
مي تواند يافت لطف:
هرچه باداباد را !
(فریدون مشیری)
